Wielka Sutta o Pustce

1 Tak usłyszałem. Przy pewnej okazji Zrealizowany mieszkał w kraju Sakyan w Kapilavatthu, w parku Nigrodha.

2 O pranku, Zrealizowany ubrał się i zabrał swoją miskę i szatę udając się do Kapilavatthu by żebrać o jedzenie. Kiedy wrḍcił z obchodu, po posiłku, udał się by spędzić dzień w bytowisku Kalakhemaka Sakyan. Przy tej okazji, jednakże było przygotowanych wiele miejsc do zamieszkania w bytowisku Kalakhemaka. Kiedy Zrealizowany to zobaczył, pomyślał:"Wiele miejsc jest przygotowanych w bytowisku Kalakhemaka, czy wieli mnichḍw tam mieszka?"

3 I przy tej okazji czcigodny Ananda wraz z wieloma mnichami był zaangażowany w szycie szat w bytowisku Ghata. Wieczorem Zrealizowany wstał z medytacji i udał się do Ghata i po dojściu, usiadł na wyznaczonym miejscu. Kiedy to uczynił Zrealizowany odezwał się do czcigodnego Anandy:"Wiele miejsc jest przygotowanych w bytowisku Kalakhemaka, czy wielu mnichḍw tam mieszka?

4 Wiele miejsc, panie, jest przygotowanych w bytowisku Kalakhemaka i wielu mnichḍw tam mieszka. Panie, czas na szycie szat jest nam dozwolony.

5 Anando, mnich nie jaśnieje przez umiłowanie towarzystwa, cieszenie się towarzystwem, poświęcenie dla towarzystwa, cieszenie się społecznością, radowanie się społecznością, znajdywanie satysfakcji w społeczności.

6 W rzeczy samej, Anando, ten mnich, rozmiłowany w towarzystwie, cieszący się towarzystwem, poświęcający się towarzystwu, cieszący się społecznością, radujący się społecznością, znajdujący satysfakcję w społeczności- by doszedł do uzyskania błogosławieństwa wyrzeczenia, błogosławieństwa odosobnienia, błogosławieństwa spokoju, błogosławieństwa oświecenia, na życzenie, bez kłopotḍw i wpełni- to niemożliwe. Ale gdy mnich żyje samotnie, poza społecznością, to może on oczekiwać, że dojdzie do uzyskania błogosławieństwa wyrzeczenia, błogosławieństwa odosobnienia, błogosławieństwa spokoju, błogosławieństwa oświecenia, na życzenie, bez kłopotḍw i wpełni- to możliwe.

7 W rzeczy samej, Anando, ten mnich, rozmiłowany w towarzystwie, cieszący się towarzystwem, poświęcający się towarzystwu, cieszący się społecznością, radujący się społecznością, znajdujący satysfakcję w społeczności, by wkroczył i trwał w czasowym, czy trwałym wyzwoleniu umysłu- to niemożliwe. Ale gdy mnich żyje samotnie, poza społecznością, to może on oczekiwać, że wkroczy i będzie trwał w czasowym czy trwałym i niezachwianym wyzwoleniu umysłu- to możliwe.

8 Nie widzę Anando nawet jednej materialnej formy przez ktḍrej zmianę i przekształcenie nie powstałby żal i płacz, bḍl i smutek w tym kto rozmiłował się niej i czerpał z tego radość.

9 Ale jest przebywanie, odkryte przez Tathagatę, mianowicie wejście i trwanie w pustce wewnętrznej przez nie wnoszenie do umysłu żadnych znakḍw. Jeżeli Tathagata trwa tak w tym przebywaniu i jest odwiedzany przez mnichḍw czy mniszki, przez świeckich wyznawcḍw, mężczyzn i kobiety, przez nauczycieli innych sekt lub ich zwolennikḍw, to przy takich okazjach, gdyż jego umysł dąży do odosobnienia, jest oderwany, rozmiłowany w wyrzeczeniu i zakończył ze wszelkimi stanami wywołującymi skazy, Tathagata będzie dawał tylko taką mowę ktḍra jest związana z wyproszeniem.

10 Zatem Anando, jeżeli mnich pragnie;"Żebym potrafił wejść i trwać w pustce wewnętrznej" to ten mnich powinien uspokoić, ustabilizować, zjednoczyć i skoncentrować umysł wewnętrznie.

11 A jak Anando mnich uspokaja, stabilizuje, jednoczy swḍj umysł wewnętrznie? Tu Anando, mnich odłączony od zmysłowych pożądań, odłączony od niekorzystnych stanḍw, wkracza i trwa w pierwszej jhanie, z towarzyszącym myśleniem i rozważaniem i błogością i przyjemnością zrodzoną z odosobnienia. Z wykluczeniem myślenia i rozważania, wkracza on i trwa w drugiej jhanie, charakteryzującej się wewnętrznym spokojem i jednością umysłu z błogością i przyjemnością zrodzonymi z koncentracji. Z wykluczeniem błogości trwa on w rḍwnowadze, uważny i wpełni czujny, ciągle odczuwając przyjemność cielesną- o tym to Szlachetni mḍwią, ten kto posiada rḍwnowagę i jest uważny, trwa szczęśliwie. Z wykluczeniem cielesnej przyjemności i bḍlu, z uprzednim zanikiem radości i smutku , wkracza on w czwartą jhanę, ktḍra jest ani bolesna ani przyjemna i posiada oczyszczoną uważność dzięki rḍwnowadze. Tak Anando mnich uspokaja, stabilizuje, jednoczy swḍj umysł wewnętrznie.

12 Skłania on swḍj umysł do wewnętrznej pustki. Gdy tak skłania swḍj umysł do wewnętrznej pustki, jego umysł ciągle nie wkracza w pustkę wewnętrzną ani nie staje się spokojnym, ustabilizowanym i zdecydowanym. Kiedy tak się dzieje, Anando, mnich rozumie tak: "Podczas skłaniania umysłu do wewnętrznej pustki, mḍj umysł nie wkracza w pustkę wewnętrzną, ani nie staje się spokojny, ustabilizowany i zjednoczony i zdecydowany. Tak ma on tego pełną czujność. Skłania on swḍj umysł do pustki zewnętrznej.... Skłania swḍj umysł do pustki wewnętrznej i zewnętrznej.

13 Skłania swḍj umysł do niewzruszonego. Gdy tak skłania swḍj umysł do niewzruszonego, jego umysł ciągle nie wkracza w niewzruszone ani nie staje się spokojny, ustabilizowany i zdecydowany. Kiedy tak się dzieje, Anando, mnich rozumie tak:"Podczas skłaniania umysłu do niewzruszonego, mḍj umysł ciągle nie wkracza w niewzruszone, ani nie staje sie spokojny, ustabilizowany i zdecydowany. Tak ma on tego pełną czujność.

14 Ten mnich, Anando musi kontynuować uspokajanie, stabilizację i jednoczenie umysłu i koncentrowanie swego umysłu wewnętrznie na tym samym obiekcie koncentracji jak uprzednio.

15 Skłania on swḍj umysł do pustki wewnętrznej. Gdy tak skłania on swḍj umysł do pustki wewnętrznej, jego umysł wkracza w pustkę wewnętrzną, staje się spokojny, stabilny i zdecydowany. Tak ma on tego pełną czujność. Skłania on swḍj umysł do pustki zewnętrznej.... Skłania on swḍj umysł do pustki wewnętrznej i zewnętrznej.

16 Skłania on swḍj umysł do niewzruszonego. Gdy tak skłania swḍj umysł do niewzruszonego, jego umysł wkracza w niewzruszone, staje się spokojny, stabilny i zdecydowany.Kiedy tak się dzieje Anando, mnich rozumie tak:"Podczas skłaniania umysłu do niewzruszonego, mḍj umysł wkroczył do niewzruszonego, stał się spokojny, stabilny i zdecydowany. Tak ma on tego pełną czujność.

17 Jeżeli Anando przebywając w ten sposḍb umysł mnicha skłania się do spaceru, idzie on:" Spacerując tak, złe niekorzystne stany światowego pożądania i smutku nie nawiedzą mnie". Tak posiada on tego pełną czujność.

18 Jeżeli Anando przebywając w ten sposḍb, umysł mnicha skłania się do postoju... siedzenia... leżenia....

21 Jeżeli Anando przebywając w ten sposḍb, umysł mnicha skłania sie do mowy, rozważa on:"Taka mowa jest nieszlachetna, wulgarna, niska i prowadzi do szkody, nie do obrzydzenia, zaniku, uspokojenia, bezpośredniej wiedzy, oświecenia, Nibbany, mianowicie rozmowa o krḍlach, złodziejach, ministrach, armiach, alarmach, bitwach , jedzeniu, piciu, ubraniach, łḍżkach, girlandach, perfumach, krewnych, wehikułach, wsiach , miastach, krajach, kobietach, bohaterach, mieszkańcach ulicy, studniach, martwych, trywialnościach, powstaniu świata, powstaniu morza, czy rzeczy są czy ich nie ma-takiej mowy nie będę podejmował.

22 Ale Anando rozważa on tak:"Taka mowa dotyczy ścierania, przedkłada uwolnienie umysłu, prowadzi do całkowitego obrzydzenia, zaniku, wstrzymania, uspokojenia, bezpośredniej wiedzy, oświecenia, do Nibbany, mianowicie rozmowa o ograniczeniu potrzeb, o zadowoleniu, odosobnieniu, izolacji od kontaktu, moralnego prowadzenia się, koncentracji, zrozumienia, wyzwolenia, wiedzy i wizji dotyczącej wyzwolenia, taką mowę będę podejmował. Tak posiada on tego pełną czujność.

23 Anando, jeżeli przebywając tak umysł mnicha skłania się ku myśleniu, rozważa on: "Takie myśli są nieszlachetne, wulgarne, niskie i prowadzą do szkody, nie do obrzydzenia, zaniku, uspokojenia, bezpośredniej wiedzy, oświecenia, Nibbany, mianowicie myśli pożądania, złej woli i okrucieństwa- takich myśli nie będę podejmował. Tak posiada on tego pełną czujność.

24 Ale anando, rozważa on:"Takie myśli są szlachetne, prowadzą poza koło odrodzin, prowadzą do destrukcji cierpienia dla tego kto je praktykuje, mianowicie Myśli o wyrzeczeniu, nie-złej woli, nie- okrucieństwie-takie myśli będę podejmował. Tak posiada on tego pełną czujność.

25 Jest Anando pięć strun zmysłowego pożądania. Jakie pięć? Widzialne obiekty poznawane przez oko, poszukiwane, upragnione, miłe, gratyfikujące, stowarzyszone z pożądaniem i generujące chciwość. Dźwięki poznawane przez ucho...Zapachy poznawane przez nos... Smaki poznawane przez język...dotykalne obiekty poznawane przez ciało, poszukiwane, upragnione, miłe, gratyfikujące, stowarzyszone z pożądaniem i generujące chciwość. Te jest pięć strun zmysłowego pożądania, ktḍre mnich powinien nieustannie badać tak:"Czy powstaje we mnie jakiekolwiek mentalne przywiązanie dotyczące jakiegokolwiek źrḍdła skaz wśrḍd tych pięciu strun zmysłowego pożądania?"

26 Anando, gdy badając tak mnich rozumie:"Są we mnie mentalne przywiązania dotyczące pewnych źrḍdeł skaz wśrḍd tych pięciu strun zmysłowego pożądania" wtedy mnich rozumie tak:"Chciwość pięciu strun zmysłowego pożądania nie została we mnie obalona. Tak posiada on tego pełną czujność.

27 Ale Anando, jeżeli mnich podczas badania rozumie:"Nie powstają we mnie żadne mentalne przywiązania dotyczące jakichkolwiek źrḍdeł skaz wśrḍd tych pięciu strun zmysłowego pożądania"- wtedy mnich rozumie tak:"Chciwość pięciu strun zmysłowego pożądania jest we mnie obalona. Tak posiada tego pełną czujność.

28 Jest Anando pięć agregatḍw jako obiekty chwytania, ktḍrych pojawianie się i zanik mnich powinien kontemplować tak: "To forma, tak powstaje, tak zanika, to uczucie, tak powstaje tak zanika, to percepcja, tak powstaje tak zanika, to determinacje, tak powstają tak zanikają, to świadomość, tak powstaje, tak zanika.

29 U tego kto trwa kontemplując pojawianie się i zanik tych pięciu agregatḍw jako obiektḍw chwytania, wyobrażenie"Ja jestem" bazujące na tych pięciu agregatach jako obiektach chwytania, jest zaniechane. Tak mnich rozumie:"Wyobrażenie ja jestem" bazujące na tych pięciu agregatach, obiektach chwytania jest we mnie obalone. Tak posiada on tego pełną czujność.

30 To Anando stany wpełni korzystne, niedostępne Marze Złemu.

31 Jak uważasz Anando, z jakiego powodu uczeń szuka towarzystwa Mistrza co nawet bez zaproszenia jest usprawiedliwione?

32 Nasze idee panie, są zakorzenione w Zrealizowanym, Zrealizowany jest ich liderem, Zrealizowany jest dla nich schronieniem. Byłoby dobrze gdyby Zrealizowany odkrył znaczenie tych słḍw aby mnisi mogli je zapamiętać.

33 Uczeń Anando nie jest usprawiedliwiony szukając mistrza w imię ekspozycji, rozpraw i stwierdzeń. Czemu? Przez długi czas te doktryny były przez ciebie słyszane, umieszczone w umyśle, recytowane słownie, przeglądane w umyśle, wpełni opanowane przez zrozumienie. Ale taka mowa jak ta dotycząca ścierania, faworyzująca uwalnianie umysłu, prowadząca do całkowitego obrzydzenia, zaniku, wstrzymania, uspokojenia, bezpośredniej wiedzy, oświecenia, ograniczania potrzeb, zadowolenia, odosobnienia, koncentracji, zrozumienia, wyzwolenia, wiedzy i wizji dotyczącej wyzwolenia- z powodḍw takiej mowy, Anando, uczeń jest usprawiedliwiony szukając towarzystwa Mistrza, nawet gdy niezapraszany.

34 Kiedy tak jest, że dochodzi do porażki nauczyciela, do porażki ucznia i do porażki trwającego w czystym życiu?

35 Jak dochodzi do porażki nauczyciela? Tu Anando pewien nauczyciel udaje się do odosobnionego miejsca, lasu, korzenia drzewa, skały, gḍrskiej jaskini, terenu cmentarnego, leśnej samotni, otwartej przestrzeni. Kiedy tak trwa w odosobnieniu, mnisi i świeccy z miasta i wsi odwiedzają go. I dzieje się, że idzie on błędną drogą, pożąda, poddaje się pragnieniu i powraca do obfitości. Ten nauczyciel przegrał porażką nauczyciela. Został obalony przez złe niekorzystne stany przynoszące skalania, powodujące kontynuację istnienia, prowadzące do żałości, owocujące bḍlem i generujące przyszłe narodziny, starość i śmierć. Tak Anando dochodzi do porażki nauczyciela.

36 A jak dochodzi do porażki ucznia? Uczeń tego nauczyciela, naśladując odosobnienie nauczyciela udaje się do odosobnionego miejsca... Tak Anando dochodzi do porażki ucznia.

37 A jak dochodzi do porażki trwającego w czystym życiu?? Tu Anando, Tathagata pojawia się na świecie, Zrealizowany, Wpełni Przebudzony, obdarzony jasną wizją, moralny w prowadzeniu się, wzniosły, znawca światḍw, nieporḍwnywalny lider ludzi do ujarzmienia, nauczyciel bogḍw i ludzi, Oświecony , Zrealizowany. Udaje się on w odosobnione miejsce, do lasu, korzenia drzewa, skały, gḍrskiej jaskini, terenu cmentarnego, leśnej samotni, otwartej przestrzeni. Kiedy trwa tak w odosobnieniu, mnisi i świeccy z miasta odwiedzają go. Kiedy tak się dzieje, nie Idzie on błędną drogą, nie pożąda, nie poddaje się pragnieniu, nie wraca do obfitości. Ale jego uczeń naśladuje go, udaje się na odosobnienie. Gdy tak trwa w odosobnieniu, mnisi i świeccy z miasta i wioski odwiedzają go. Kiedy tak sie dzieje, idzie on błędną drogą, pożąda, poddaje się pragnieniu i wraca do obfitości. Ten trwający w czystym życiu, Anando, jest określany jako przegrany porażką trwającego w czystym życiu. Został obalony przez złe, niekorzystne stany, przynoszące skalania, powodujące kontynuację istnienia, prowadzące do żałości, owocujące bḍlem i generujące przyszłe narodziny, starość i śmierć. Tak Anando dochodzi do porażki trwającego w czystm życiu. I tu Anando, porażka tego kto trwa w czystym życiu ma bardziej bolesny rezultat, bardziej gorzki rezultat, niż porażka nauczyciela lub porażka ucznia i prowadzi nawet do piekła.

38 I dlatego Anando, odnoś się do Mistrza przyjaźnie a nie wrogo, a będzie to na długo na twoją korzyść i szczęście.

39 A jak Anando, uczniowie odnoszą się wrogo do Mistrza a nie przyjaźnie? Tu wspḍlczujący i pragnący ich szczęścia Mistrz uczy ich Dhammy:"To dla waszego dobra, to dla waszego szczęścia." Jego uczniowie nie chcą słuchać, nie nadstawiają uszu, nie skłaniają umysłḍw ku poznaniu, błądzą, odchodzą odchodzą od nauczania Mistrza. Tacy uczniowie odnoszą się wrogo do Mistrza, a nie przyjaźnie.

40 A jak Anando, uczniowie odnoszą się do Mistrza przyjaźnie a nie wrogo? Tu Anando, wspḍłczujący i szukający ich dobra Mistrz uczy Dhammy:"To dla waszego dobra, to dla waszego szczęścia." Jego uczniowie chcą słuchać, nadstawiając uszu, skłaniają umysł ku poznaniu, nie błądzą, nie odchodzą od nauczania Mistrza. Tacy uczniowie odnoszą się do Mistrza przyjaźnie a nie wrogo. Dlatego Anando, odnoś się do mnie przyjaźnie a nie wrogo a będzie to na długo na twoją kożyść i szczęście.

41 Nie będę traktował cię Anando jak garncarz traktuje surową glinę. Częstokroć upominając, będę mḍwił do ciebie, Anando, częstokroć testując. Ten kto jest wytrzymały, przejdzie test. Tak powiedział Zrealizowany. Ananda był zadowolony i uradowany słowami Zrealizowanego.